تشنگی
تشنگى حالت غریزى احساس نیاز به آب است ،که در ابواب مختلف فقه آمده است. از تشنگی به مناسبت در بابهاى طهارت، صوم، اطعمه و اشربه و قضاء سخن رفته است.
در فرض مذکور چون عمدی نبوده و صید هم به آن گفته نمی شود کفاره به آن تعلق نمی گیرد.[1]
[1] مناسک حج (المحشی للإمام الخمینی)، ص 488، مسأله، 1320. "کسی که از روی ندانستن مسأله یا نسیان از حکم یا موضوع یا غفلت، بعضی از محرمات احرام را ارتکاب نمود کفاره ندارد مگر صید که در هر صورت کفاره دارد، پس در غیر صید ارتکاب از روی عمد و علم موجب کفاره است.